قضاوت خود

بعضی از انسان‌ها خودشان را کامل و بی‌عیب می‌پندارند و دیگران را پر از ایراد.

درحالی که اگر فقط یک نگاه در آینه بیاندازند خودشان متوجه مشکلاتشان می‌شوند.

اکثرا اخلاق‌های دور از ادب و منزجر کننده دارند درحالی که خودشان را گوله‌ی نمک می‌دانند.

قطع به یقین می‌توان آن‌ها را سوهان روح و روان سایرین نامید اما آن‌ها نمونه‌ی بارز ضرب‌المثل کور خودم و بینای مردم هستند.

درمورد دیگران ابراز تاسف می‌کنند درحالی که وضع خودشان بشدت خراب است.

 

کاش دهان مبارک را می‌بستیم و درباره‌ی دیگران انقدر به‌راحتی حرف نمی‌زدیم.

آن هم دقیقا عیب‌هایی که هزار درجه در وجود خودمان هست و خودمان نمی‌بینیم.

باید بیاموزیم که ابتدا بگردیم و تمام مشکلات خودمان را کشف کنیم بعد درمورد ضعف‌های دیگران صحبت کنیم.

قضاوت کردن فقط مختص خداست نه بنده‌های سرپا عیب و مشکل او.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.